09-07-04

Too little, too late!

Too little, too late!

Eric Corijn

Wat kan er nog worden bijgedragen in de cacafonie van stellingnames, verklaringen, strategieën en tactieken inzake de reactie op Zwarte Zondag Nr 12? In de opperste verwarring lijkt het wel zinloos een zoveelste bijdrage te schrijven. Wie beheert de discussieagenda? Wie organiseert het meningsverschil? Wie stelt de goede vragen? Zijn ook hier de mediamakers de enige "gatekeepers"? Waar blijven de politici die krijtlijnen uitzetten? Met het Blok als grootste partij lijkt in elk geval de gehele politieke agenda overhoop gehaald.

Ik merk op dat de "verdediging van de democratie" niet langer is losgekoppeld van "welk maatschappelijk project". De discussie over het Cordon gaat in feite daarover. Het is een pragmatische discussie geworden. Daarin zijn vele agenda’s aan het werk. De mentale weerstand tegen extreem-rechts is weg. Er bestaat niet langer één "democratisch kamp" tegen het Vlaams Blok. De democratie is, zo zeggen ons de politicologen, tegen veel bestand en ze kent geen inhoudelijke grenzen. En omgekeerd, elke politiek die zich aan enkele formele afspraken houdt, dus ook een afgerond Blok, kan als democratisch worden bestempeld. Zo gaat Mc World ervan uit dat ze vanzelfsprekend democratisch is. Als het Blok dan al geen dreiging meer is voor de democratie, wie worden dan wel de slachtoffers? Het lopende debat is niet erg verhelderend. Iedereen met enige invloed verdedigt de eigen positie en gaat er blijkbaar vanuit dat die niet bedreigd is. Enne: "Alles is al geprobeerd en niets heeft gewerkt" ? Alles? Wat dan juist? En niets werkt? Ook zulke boude beweringen kunnen alleen bijdragen tot verwarring en ontmoediging.

Wat drijft er boven in het debat? Twee lijnen. De meeste stemmen pogen te spreken vanuit een "neutrale"plaats boven het gewoel. Ze richten zich dan vooral op het behoud van de instellingen en van de bestaande machtsverhoudingen. Ze zijn bereid het Vlaams Blok te "normaliseren" – bijna 1 miljoen kiezers is wel veel - en, onder de voorwaarde van enkele herformuleringen, verder te integreren. Het Blok moet zich vormelijk aanpassen. En dan zijn instellingen sterk genoeg om de democratie te redden. Het Cordon is contraproductief. Maar dan moeten we wel bereid zijn een nieuwe ruk naar rechts te ondergaan. Dat zou immers de wil van de kiezer zijn (die dan plots wel inhoudelijke sturing wordt toegedicht). En daar komt de tweede lijn naar voren. Een nieuwe groep ondernemers ziet in het Blok een breekijzer om een nieuwe reeks antisociale maatregelen te nemen die de con,currentiecapaciteit ten goede komen. Aldus heb je enerzijds een sociaa-economische lobby en aan de andere kant een politiek-institutioneel discours. Op beide vlakken ontbreekt weerwerk. Moeten wij ons dat allemaal laten welgevallen?

Voor ons blijft het Vlaams Blok een gevaarlijke partij omdat ze een maatschappijmodel verdedigt gesteund op systematische discriminatie. Ze combineert drie principes van ongelijkheid: racisme, nationalisme en sexisme.De drie zijn niet alleen verwerpelijk, ze zijn ook totaal onaangepast aan de reële maatschappelijke problemen. Wat daar in werkelijkheid mee gelegitimeerd wordt is de groeiende maatschappelijke ongelijkheid op basis van geld en macht. Om die ongelijkheid in toom te houden is men bereid meer repressie, meer controle en meer betutteling in te stellen. En dat wordt nu mentaal in de breedte en in de diepte in de samenleving voorbereid.

Het Vlaams Blok is zo het symptoom van de gehele verrechtsing van het Westers systeem. Zie de ideologie en de politiek van de VS in de "nieuwe wereldorde" (Hoeveel gevangenen zitten zonder rechten op Guantanamo zonder dat één wereldleider een kik geeft? Welke sanctie staat er op de leugenachtige Irak-politiek van Bush? Wie heeft daar de orders tot folteringen gegeven? Wie vergoelijkt een systematische oorlog tegen Palestijnse burgers?). Zie vervolgens het democratisch en sociaal deficit van de Europese eenmaking. (Hoe lang moet men sociale concurrentie en niet gecontroleerde politieke instellingen blijven verdedigen onder het mom van "een stap vooruit in de eenmaking"? Wie houdt er echt rekening met de algehele onverschilligheid bij de bevolking? Is de voorgestelde grondwet de basis voor een democratische rechtsorde? ). Zie ook het groeiende Vlaamse chauvinisme (Wie heeft ooit bewezen dat wat we zelf doen ook beter gedaan is? Wie geeft ons de nodige informatie om zelf te kunnen oordelen of Di Rupo nu echt een boeman is, of de PS een conservatieve staatspartij is en of de Walen zich nu echt in alles vergissen? Heeft het Vlaamse zelfbestuur ook de beloofde basisdemocratie gebracht? ) Zie tenslotte de afbouw van de solidaire welvaartstaat, de privatisering en de toename van de ongelijkheid ( Werken werkende mensen vandaag niet langer en harder dan twintig jaar geleden? Zijn de lonen navenant gestegen? En is het aandeel van bijvoorbeeld huisvesting in het budget dan gedaald? En hebben de parlementairen of de managers zich eenzelfde loonmatiging opgelegd? En is de stelselmatige overdracht van rijkdom van de loontrekkers naar de aandeelhouders een waanbeeld?) Die ontwikkelingen leiden tot meer ongelijkheid in de samenleving, tot meer legitimatie van ongelijkheid en dan tot meer beschuldigingen aan het adres van de uitgeslotenen zelf, die als zwart schaap, als gemeenschappelijke vijand, kunnen dienen. Uiteindelijk sporen we naar een meer autoritaire staat, naar meer conflict en naar meer repressie.

Het Vlaams Blok wordt niet gestopt omdat het met die trend meegaat, de minst solidaire kiezers aantrekt, die het als "eigen volk" wil behoeden voor de effecten van de privatisering, de deregulering en de liberalisering. Intussen wordt het door centrumrechts gebruikt als hefboom: zie het veiligheidsdebat, zie het verzet tegen het stemrecht, zie de communautaire spanningsopbouw. Het Vlaams Blok heeft doorgeefluiken in de andere partijen: in de NVA wat betreft het radicale nationalisme en het separatisme, in de VLD wat betreft het repressieve discours, in de CD&V wat betreft de conservatieve waarden. Het Blok ligt helemaal in de traditie van het Nieuwe Orde denken in de Vlaamse Beweging. Nooit heeft het Blok bijgedragen tot de verdediging van openbare diensten, van lonen of van tewerkstelling. Het is fout te denken dat met de democratie in de vorm te verdedigen je ook automatisch een solidaire samenleving verdedigt. Ook Hitler werd verkozen. Thatcher, Reagan, Bush, Asnar en Berlusconi ook.

Al in 1991 hebben we op drie breuklijnen gewezen. 1) De kloof tussen burger en politiek (Hoeveel referenda zijn er sindsdien al geweest? Hoeveel participatieve democratie werd sinds het contract met de burger van 1992 ingevoerd? Welk medebeslissingsrecht werd er sinds de burgermanifesten van Verhofstadt gerealiseerd? En hoe lang heeft het geduurd om het vermogen en de belangenvermenging van politici onder de openbaarheid van bestuur te brengen?) 2) De groeiende sociale ongelijkheid ( Is de werkloosheid echt gedaald sinds 1991? Is er wat gedaan aan de crisis van de huisvesting? Is er verandering gekomen in de breuklijn rond scholingsgraad? Hoe is het echt gesteld met de achterstellingsbuurten in de grootsteden?) 3) De verdere verkleutering en commercialisering van de cultuur (Is er geïnvesteerd in onderzoek en onderwijs of is daar door de enveloppe-financiering schaarste ontstaan? Is de VRT onafhankelijk van de marktwetten of poogt ze gewoon zelf marktleider te zijn? Zijn de oneliners vandaag korter of langer dan dertien jaar geleden?). Niet dat er op al die vlakken geen politiek werd gevoerd. De vraag is echter of de politiek de nodige middelen en methoden heeft ingezet om echt het tijd te keren? Er is echt wel enige schoktherapie nodig en dan nog zal het een generatie kosten. Too little and too late. Omdat de prioriteit is blijven uitgaan naar de concurrentiecapaciteit, naar de private sector en naar de egoïstische consumptiecultuur.

Terecht waarschuwt Elchardus voor de rechtse trein in aantocht. We moeten dus nadenken over het weerwerk op verschillende niveau’s. "We", dat zijn weldenkende verontruste individuen, dat zijn delen van het politieke veld, dat zijn vooral de culturele en sociaal-culturele organisaties.

    1. Niet toegeven op de kernboodschap. We blijven de basisfilosofie van het Blok radicaal afwijzen. Neen aan het "eigen volk eerst"-principe, nooit en nergens! Neen aan het racisme! Neen aan het nationalisme en separatisme! Neen aan het sexisme! Radicale inhoudelijke polemiek, ook met de kiezers van het Blok, die, ook al doen ze het uit balorigheid, wel zo’n politiek programma steunen. Behoud van het cordon! Ook niet samenwerken met hen die het cordon willen doorbreken. Laat ze kiezen. Het is het één of het ander! Het gaat hier wel degelijk om kampen.
    2. We eisen van onze bewindslieden, opinieleiders en instellingen dat ze de mensenrechten werkelijk afdwingbaar maken op alle maatschappelijke vlakken. Geen discriminaties vooral niet op het vlak van dagelijkse levenskwesties: werk, huisvesting, dienstverlening en cultuur. We weten dat onze instellingen niet vrijuit gaan. Op alle vlakken moeten quota zorgen voor het herstel van maatschappelijke verhoudingen! Op alle vlakken moet de bestaande wetgeving worden toegepast! We hebben nood aan een urgentieprogramma voor het Blok de basisrechten zelf in vraag stelt! Die basisrechten reëel maken, met iedereen gelijk voor de wet, dat moet het ijkpunt zijn voor elke regeerverklaring.
    3. We moeten ons voorbereiden voor het verzet tegen de aangekondigde dijkbreuken. De volgende afspraak is 2006, de lokale verkiezingen. Vanaf nu kunnen we werken aan lokale overlegplatforms en opkomen voor een solidair en duurzaam ontwikkelingsmodel. Het zou mooi zijn mocht er in 2005 in elke centrumstad een Staten Generaal van het Middenveld doorgaan, rond een prioriteitenprogramma voor een solidaire samenleving. Tegenover ongelijkheid en discriminatie, tegenover discussies over onveiligheid, criminaliteit en hoofddoeken wordt het nu eens tijd te mogen discussiëren over een ander samenlevingsmodel. Begin nu aan lokale frontvorming tegen een dreigende rechtse coalitie. Vraag aan politici en politieke partijen een inhoudelijk contract met de burger te sluiten.
    4. Stop het zelfgenoegzame "we zijn goed bezig" en " het is de schuld van de ander" discours. Aanvaard de diagnose dat diegenen die macht hadden (media, spindokters, partijleiders, opiniemakers) gefaald hebben.
      1. Voor meer politiek en meer democratie. Niet het Blok maar de mensen zelf moeten mee in het bad worden getrokken.Waarom niet overal werken aan participatieve democratie, duurzame wijkontwikkeling en daadwerkelijke zeggenschap? Waarom niet pogen iedereen zelf te betrekken bij het beheer van de onmiddellijke leefomgeving? Niet de politici, maar de politiek zelf moet in de samenleving worden gebracht.
      2. Voor meer sociale gelijkheid. Twintig jaar deregulering, liberalisering en privatisering met de concurrentiecapaciteit als belangrijkste maatstaf hebben geen betere samenleving voortgebracht. Het wordt tijd dat het sociale weer de norm wordt en de economie niet langer tegen de samenleving kan opereren. Algemene tewerkstelling moet opnieuw een reële doelstelling worden. Het huisvestingsbeleid moet gericht worden op huurders, mensen met laag inkomen, normale tweeverdieners en niet op de belangen van de eigenaars. Openbare diensten zijn er voor maatschappelijke doelstellingen, niet alleen voor de rentabiliteit. De fiscaliteit moet herverdelend werken en niet alleen het private inkomen steunen.
      3. Een nieuw cultuurbeleid moet loskomen van commercie en vermarkting. De openbare omroep moet vooral zorgen voor haar openbare dienstverlening en hoeft daarvoor geen marktleider te zijn in de vermaaksindustrie. Belangenvermenging tussen media, bedrijfswereld, merchandising, vermaaksindustrie moet worden tegengegaan. Onderwijs, onderzoek en kunsten moeten middelen krijgen naar de maatschappelijke behoeften. Een belangrijke inspanning moet worden geleverd voor de culturele expressie van minderheden en van plaatsen (zelforganisaties, sociaal artistieke projecten, lokale radio’s en televisie, kunst in de openbare ruimte...). Binnen de instellingen en beroepen moeten de professionelen opkomen voor hun maatschappelijke opdracht en niet toegeven aan de financiële rentabiliteitsprioriteiten.

Het gaat vandaag al om veel meer dan de verdediging van de democratie. Het gaat om de verdediging van een sociaal model en om het verzet tegen de heersende economische logica. Ook al is de bruine mentaliteit in vele hoofden binnengeslopen en ook al wordt ze politiek en institutioneel ondersteund, het is niet waar dat de meerderheid van de bevolking die rechtse modellen ondersteunt. Er is meer drukking van de andere kant nodig. We zijn te gezagsgetrouw gebleven terwijl rechts zowel binnen als buiten het systeem opereert. We moeten ons outen! Stickers, pin’s, labels en nieuwe netwerken kunnen bijdragen tot het verweer. Het wordt tijd dat ook met onze balorigheid wordt rekening gehouden. Genoeg met de Vlaamse zelfgenoegzaamheid die niet in staat is met het verschil te leven en terzelfder tijd Beieren aan de Noordzee bouwt. Wij staan aan de kant van hen die voortdurend met de vinger worden gewezen. Vanaf nu zijn we allemaal Waalse kutmarrokaantjes!

Eric Corijn.

(22 juni 2004)


14:46 Gepost door 3 juli comit | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Objectief is ook antiracistisch en actief tegen extreemrechts http://www.allrights.be/

is de website van Objectief
gelieve die aan de interessante links toe te voegen a.u.b.

Gepost door: Dirk Nimmegeers | 12-07-04

en nu ne keer kort gezegd zeg dat nu eens in je eigen woorden. Wat is de analyse, wat is het resultaat en wat moet er volgens u gebeuren, zonder historische tramelant. Ik heb opgegeven aan regel 95

Gepost door: vivaboris | 31-08-04

Politiek is nodig Beste Eric,

Vlak na de verkiezing was het in de KVS een zoveelste denkdag. De jonge mensen die daar aan politiek DOEN, werden de zaal uitgejaagd met een negativisme en wantrouwen dat een bepaald soort links vandaag graag cultiveert. Zelf Rik van Cauwelaert was er in Knack door aangedaan. Ik hoop dat dit niet weer zal gebeuren. Men vergist zich van vijand. Democatie begint op het forum. Wees dus waakzaam dat dit project helend werkt en het defaitisme niet vergroot.
Stop ook met het leuteren over de centrumsteden en die netwerken. Het substraat voor het Blok zit overal niet in de centrumsteden. Durf (ik weet dat ge dat kunt) ook wat ouderwets socio-economisch te denken. Gasten in Molenbeek willen geen thee drinken in een buurthuis of basketten, ze willen werk! Dat de overheid daar dan ook geld voor geeft ipv buurtprojecten en sportvelden. Dat is nodig, maar men doet alleen aan symptoombestrijding. De verzuurde bejaarde wordt niet zoeter van een jeugdhuis (het lawaai, meneer) of marokaan een slamdunk te zien maken ('t is zo een agressieve sport, meneer). So what, het gaat ons hier niet om die verzuurde en zijn virtuele wereled van schijnredenen en zwarte rook om zijn rechtse ingesteldheid te verhullen. Het moet ons gaan om de objectieve problematiek van sociale verhoudingen en herverdeling. Dat zal geen enkel buurtcomité zonder politiek kunnen veranderen.
Volgens mij moet het in Gents dus meer gaan over wat extreem-rechts betekent voor een individu: zijn omgaan met collectieve voorzieningen (de Stad-Staat), zijn verwachtigen hiertegenover (de Politiek) en zijn bergrip / "perceptie" hiervan (via de Media). Aan al deze dingen is gedacht in de opzet van de bijeenkomst. Waak erover!
En maak van partijen en partijmilitanten geen paria's. De weerstand wordt klein en we hebben ze die nuttige idioten nog nodig. Ik weet waarover ik spreek.

Gepost door: Rik Röttger | 20-09-04

De commentaren zijn gesloten.