21-09-04

Vlaams Blok Vrije Straten - Mark Saey

Wat mij in de strijd tegen het Blok op korte termijn nodig lijkt is iets bijzonder concreet, meteen zichtbaar, wervend, actiegericht en mediageniek. Ik had daarvoor volgend simpel idee: Vlaams Blok Vrije Straat. Als eretitel voor iedere straat die het presteert geen Blokkiezers te tellen ; op te maken uit een enquête of schriftelijke rondvraag met bijhorende folder, rondgedragen of gebust door een of meerdere actieve bewoners, verdeeld door uw collectief eventueel ism. met andere, centraal geregistreerd en aan de pers kenbaar gemaakt, met een of ander straat- of huissymbool bekroond, als concreet na te streven resultaat van alle lokale actie en debat uitgaande van het zgn. middenveld, zoals u het voorstaat en onderneemt. Zinvol?

11:52 Gepost door 3 juli comit | Permalink | Commentaren (20) |  Facebook |

Commentaren

Goed idee, maar Goed idee, en wat zou iedere helder denkende burger niet liever hebben dan zo'n merkteken? Maar als in de groene boerenwegen van de Westhoek en de duurste lanen van Latem, de zwarte affiche al de horizon vervuilt, is er dan nog wel één straat over, waar geen enkele VB-kiezer zijn thuis vindt? Treurnis.

Gepost door: Jp Chielens | 22-09-04

mr. Zou je de blokkiezers niet beter een Davidster opnaaien?

Gepost door: Pol | 22-09-04

Antwoord op de bedenking van Jp Chielen Dank u voor de reactie. Een terechte opmerking. Statistisch kunnen we er zelfs van uitgaan dat ongeveer 1 op de vier buren VB stemt. Dat stemt me ook niet vrolijk. Toch betekent dit niet dat iedere straat een VB-kiezer telt. Indien iedere bewoner van reeds Vlaams Blok Vrije Straten zijn of haar handtekening zet, kunnen er dus reeds eretitels worden uitgereikt. Andere straten zullen evenwel meer overtuiging behoeven. Dat is de bedoeling van dit voorstel.

Ik wil het nut van dit voorstel zeker niet overroepen, maar hier toch even onderlijnen: het geeft een antwoord op de vraag 'wat concreet te doén?' (op korte termijn) na iedere analyse, elk debat, iedere buurtactiviteit tegen 'verzuring'. Bovendien brengt het ons in de eigen straat, ook bij de nog niet overtuigden, die we met debatten en schrijfsels zo moeilijk bereiken ; het brengt de democratie voor ieders stoep - 'trekt de mensen in het bad', zoals Eric Corijn het treffend stelt.

Ik hoop dat dit voorstel voor zaterdag door nog anderen even wordt overwogen. Zelf stel ik me vragen over hoe dit voorstel verder uit te werken: moeten we geen rekening houden met mogelijk fysiek geweld tegen de bussers en verspreiders - precies hoe koppelen we info, petitie en mondelinge overtuiging aan elkaar - wie fungeert als verantwoordelijk uitgever - kopijen - schrijven van een folder (of meerdere versies naar diversiteit van de racistische, autoritaire, onbezonnen stemmen voor het Blok) - hoe vertalen we het naar de pers - tot waar centraliseren - logo of symbool... Antwoorden op dergelijke vragen veronderstellen de ervaring van doorwinterde activisten en die heb ik spijtig genoeg en heel eerlijk gezegd niet. Please help. Het zou mooi zijn mocht zaterdag een verder uitgewerkt idee voor Vlaams Blok Vrije Straten besproken kunnen worden.

Gepost door: mark saey | 22-09-04

Antwoord op de bedenking van Pol Dank u voor de reactie. Het voorstel kan inderdaad sterk verwijtend en beschuldigend werken. Het spreekt vanzelf dat ik niemand een Davidster wil opnaaien. Maar ik beschouw het Blok niet als een partij zoals een andere (zij hoort niet thuis in een democratie), zij is in tegenstelling tot zij die destijds een ster kregen opgenaaid geen slachtoffer van racisme of discriminatie maar juist aanstoker daarvan. Democraten en antiracisten mogen fier zijn op wat zij voorstaan, althans dat is toch mijn mening, mensen die wonen in een Vlaams Blok Vrije Straat ook. Toch dwingt uw opmerking ons alle vragen naar wettelijkheid en democratisch gehalte van het voorstel nauwkeurig te onderzoeken, waarvoor nogmaals oprechte dank.

Gepost door: mark saey | 22-09-04

Goed idee, maar misschien positief alternatief Beste Mark,
U zegt terecht dat democraten en antiracisten fier mogen zijn op wat zij voorstaan. Een stigmatiserend kenteken zou ik dan ook vermijden. Blokvrije straten zijn een mooie droom, maar op korte termijn niet realiseerbaar, vrees ik. Wat mij wel doenbaar lijkt is, in tegenstelling tot de stigmatiserende davidster, een belonend logo te bedenken voor de antiracisten en bijgevolg ook antiblokkers. Ik vind het best doenbaar met een symbool dat racisme afwijst op mijn jas gespeld door het leven te gaan.
Het vergeet-mij-nietje voor de verdwenen en misbruikte kinderen heb ik lang gedragen. Misschien zou een sticker op de achterruit ook een goed idee zijn en op termijn affiches voor het raam.
Je idee is zeker de moeite waard om te onthouden.

Gepost door: Carolien | 25-09-04

Antwoord op de bedenking van Caroline Dank je, Caroline. Ons uiten via allerhande zichtbare symbolen is iets wat inderdaad nog veel te weinig gebeurt. Het is op korte termijn zowat het enige dat het verder normaliseren van het Blok nog enigszins kan temperen: ' ik doe niet mee, racisme is niet normaal', dat is inderdaad de hoognodige boodschap en die mag dringend herhaald worden. Mooi dat we het daarover eens zijn.

Ik begrijp, ook van anderen, dat de benaming Vlaams Blok Vrije Straten een hinderpaal is om het voorstel goed te overwegen. De naam is evenwel niet zo belangrijk. Indien, zoals iemand vandaag opwierp, 'Solidaire Straat' of 'Straat voor de democratie' minder negatief is - minder stigmatiserend en communicatief onverstandig zo men wil - dan sluit ik mij daar meteen bij aan. De kern van het voorstel is immers mediageniek in de eigen buurt werken aan een verenigend objectief. Laat ons het cordon naar de straat vertalen opdat het stand zou houden ook na 2006.

Laat niemand me verkeerd begrijpen. Elk initiatief tegen 'verzuring' kan op mijn sympathie rekenen. Met debatten, analyses, manifestaties, zijn zij de voornaamste actiemiddelen die we hebben. Ook het ijveren voor een ander maatschappijmodel, het trachten wegnemen van de werkelijke oorzaken van de opmars van het Blok door sociaal-economische en politiek-culturele maatregelen, én het opzetten van de nodige fora daarvoor, is mijn doel. (Als ik hier zo vrij mag zijn:
m'n eigen analyse (i.s.m. P.Saey) met nog andere voorstellen kan men vinden in het nieuwe nummer van het Vlaams Marxistisch Tijdschrift.)

Maar nu bestaat het cordon nog en we mogen dat niet verliezen als strijdmiddel. Dat zou het 'middenveld' goed moeten begrijpen, vind ik. En, laat ons dit niet vergeten, welk duidelijk teken hebben wij aan onze 'allochtone' bevolking tot nu toe gegeven? We organiseren petities, starten de ene werkgroep na de andere, schrijven boeken vol, en wat weet ik nog allemaal. Slechts mondjesmaat steken we daadwerkelijk een hand uit en heten we ze welkom, betrekken we hen bij onze initiatieven. En daar staan ze dan. Gekoeionneerd, beledigd, onderdrukt door 'de normaliteit'. Wanneer gaan we nu eindelijk eens werk van maken om onze racistische en/of cynische en autoritaire buur, die we zelden of nooit op onze debatten zien, te overtuigen? De 'gelijke kansen gesprekken' zijn een eerste stap in de goede richting, maar men dient te beseffen dat heel veel Blokkiezers hoegenaamd geen politieke interesse hebben. Niet 'zij' komen naar ons, 'wij' moeten naar hen, zo snel mogelijk. En mét een politieke boodschap: weet u waarop u stemt?

Wat betreft nog de haalbaarheid. Daarover al hieronder. Ik zal het, bij wijze van experiment, eens testen. Wie nog?

Hopelijk, onder welke naam, in welke gedaante dan ook, zal dit voorstel alsnog worden opgenomen.

Gepost door: mark saey | 26-09-04

Rechtzetting. Jp Chielen moet Jp Chielens, Caroline moet Carolien zijn. Excuseer me.

Gepost door: mark saey | 26-09-04

Antwoord op een e-mail "Maar je voorstel is slechts het zoveelste ideetje, het zoveelste plannetje in een eindeloze reeks ballonnetjes die tot nu niks uithalen net als al die grote verklaringen van lieden die zich graag op de borst timmeren. Waar blijft de strategie die eens wat oplevert?" (e-mail)

Dank u voor uw vraag. Eigenlijk weet ik niet zo goed welk antwoord hier meteen op te verzinnen. Ergens vormt zich wel een strategie natuurlijk. Zo leverde vorige zaterdag wel wat op: mobilisatie voor serene ondersteuning van de advocaten op 9 november, start van een groep die de coördinatie op zich neemt, een die de kapriolen van het Blok volgt, een voor de media, een die zich toelegt op racisme en identiteit, en een aantal groepen voor acties en vereniging van groepen in kleine en grote steden. Dat is toch al een aardige stap vooruit vind ik.

Verder mag men zich niet te snel uit het lood laten slaan: ondanks de verdere groei van het Blok leveren alle 'ballonnetjes' wellicht eerder wel dan geen resultaat op. Maar, inderdaad, dan nog blijft uw vraag: zijn we wel echt doelgericht bezig, wordt de hele batterij 'ballonnetjes' geïnformeerd door voldoende inzicht? Ook aan inzicht geen gebrek vind ik. Alleen zijn er zeer vele analyses, vaak heel verschillend (dat merkt u bijvoorbeeld in de verzameling van Piryns P., Zwarte Zondag, Dedalus Antwerpen, 1992 of in Van den Broeck B., Het failliet van de integratie?, acco Leuven, 2002). Misschien is dé analyse ook onbestaande. Enig pluralisme kan toch geen kwaad? Maar, akkoord, het zou wellicht niet slecht zijn de voornaamste nogmaals te bundelen. Ze blijven relevant voor zij die ze nog niet kennen én voor een meer efficiënte werking door meer begrip van elkaars referentiekaders. Ik wil me er echter niet zo makkelijk vanaf maken en toch een suggestie doen voor zowel de korte, middellange en lange termijn. Ter overweging.

I. KORTE TERMIJN. VERTAAL HET CORDON NAAR DE STRAAT. (Ook voor wie twijfelt aan het cordon.)

Ik denk dat men in het electoraat van het Blok drie groepen kan onderscheiden. De eerste vormt het 'natuurlijke electoraat' van enerzijds de die-hard nationalisten en anderzijds de laaggeschoolden, die zich in de achtergestelde buurten van de steden bedreigd weten en die op het Blok stemmen uit onzekerheid en anomie. De tweede is de steeds groter wordende groep uit de middenklasse die meent dat het Blok 'het migrantenprobleem' zal oplossen en hun vredige leefwereld zal vrijwaren. En de derde bestaat uit al wie simpelweg baas in eigen land wil zijn. Ik denk dat een actiestrategie die dimensies in rekening moet brengen. Wegen en middelen haal ik uit o.a. voormalige lesactiviteiten.

1. Naar de laaggeschoolden toe kan men wel proberen met cijfers en inzichten hun racisme te bestrijden, maar ervaring leert dat o.a. de te snelle veralgemening (enkele migranten mispeuteren wat, dus deugen ze allemaal niet) een hardnekkige drogreden is voor al wie er belang bij heeft (concurrentie met allochtonen voor dezelfde jobs).

Hier kan men twee dingen doen. Enerzijds positieve boodschappen en voorbeelden, gericht op medeleven en een beter begrip over en van migranten, over en uit de arbeiderservaring. Anderzijds het 'internationalistische argument' uitleggen: ipv. migranten te viseren, ondersteun de eisen en bewegingen voor meer loon, rechten en voorzieningen in zowel rijke als arme landen ; te betalen met de bankrekeningen van zij die écht op andermans kap leven.

Middelen die men hier kan inzetten zijn allerhande toneelstukken, 'gelijke kansen gesprekken', onmoetingen met verstandige allochtonen, migranten en sans papiers. Hier hebben we reeds een arsenaal aan materiaal. Dat kan uitgebreid worden door te vragen naar het les en projectmateriaal van leerkrachten levensbeschouwelijke vakken.

2. Naar de tweede groep toe dient men in te spelen op hun liberale en progressieve gevoeligheden: verdediging van de democratie, rechtstaat, de waarde van kennis, mensenrechten. Hier kan alles wat het Blok daarvan op de helling zet en wil zetten genuanceerd met voorbeelden, cijfers en argumenten worden uiteengezet. De kracht van de mondelinge overtuiging is hier het grootst.

Middelen zijn hier allerhande lezingen, debatten, kortom pakken informatie gericht op een fijn ontmaskeren en tegenspreken van het Blokprogramma. Hier moeten we nog werken aan een goede brochure, een handig schotschrift.

3. Naar de derde groep toe. Hier luidt de boodschap: voorkomen is beter dan genezen, repressie is een teken van onmacht - de geschiedenis leert. Hier de klemtoon op het falen van ons brutale asiel en migratiebeleid, overvolle gevangenissen, structurele moeilijkheden in de werking van politie, averrechtse effecten van repressief optreden.

Middelen zijn hier andere verhalen over veiligheid en goed bestuur via debat en informatie. De macht van het getal op al onze acties (vooral deze die direct inspelen op de kapriolen van het Blok) kan hier ook een impact hebben.

Dit voor wat we onmiddellijk kunnen (blijven) doen en wat op korte termijn toch resultaat oplevert. Maar gezien ik denk dat het Blok (extreem-rechts) nog enkele generaties zal meegaan, zullen we dit, aldus gedifferentieerd, nog lange tijd moeten doen. Daarbij kunnen we ons bij voorkeur met allerhande symbolen uiten als antiracisten, gericht op het abnormaliseren van het Blok. Hier zie ik deze puntjes eerst en vooral als het zoveel mogelijk willen afremmen van de opmars van het Blok. Ik blijf ervoor pleiten om ze allemaal te begeleiden met goed geregistreerde petities en verklaringen tégen het Blok. Ondersteund met het initiatief van ons allen om ook daadwerkelijk de straat in te trekken en iedere vrije/solidaire/... straat mediageniek te eren met een symbolische bekroning, een duidelijk teken. Zo'n petitie zou best een tiental confronterende vragen bevatten naar instemming met de zwartste punten uit het Blokprogramma. Zo'n teken is ook gericht naar alle democratische politici, die we ook een solidariteitsverklaring kunnen vragen. Dit voor zover de vertaling van het cordon naar de straat. Geheel geweldloos, maar combattief.

II. MIDDELLANGE TERMIJN. ONDERWIJZEN EN OPVOEDEN.

Onderwijs verandert de wereld niet, maar een dam opwerpen tegen racisme, cynisme en autoritarisme, dat zou toch moeten lukken. Een kwart van onze leerlingen is gevoelig voor het verhaal van het Blok. En onze leerlingen hebben een tekort aan reflectie en argumentatietalent. Die twee dingen kan je aan elkaar koppelen door het eerste te bekampen met een oplossing voor het tweede: het invoeren van een vak leren filosoferen leert de jeugd in vrijheid en gelijkheid, over de culturele en levensbeschouwelijke grenzen heen, het denken te ontwikkelen door socratische discussie. Dit kunnen we ondersteunen. Evenmin partijpolitiek zijn aan te bieden workshops rond politieke vorming en mondiaal politiek bewustzijn, iets waar leerkrachten nog al eens vragende partij voor zijn. Op universitair vlak moet het gevaarlijke van een tribalistisch antwoord op 'globalisering' verder onderzocht en besproken worden. Leerkrachten levensbeschouwing en geschiedenis of sociologie kunnen aard en historiek van partijen meer bespreken. Meer oefening in participatie op school leert ook een stuk democratie.

De media moeten verder worden onderzocht en nagezeten met deontologische codes voor journalisten en programmamakers, nieuwe voorstellen voor berheersconsensus vanuit wat ik noem 'de gedeelde maatschappelijkheid'. Het doelgericht aanbieden van eigen programma's en stukken in zowel gevestigde als alternatieve media is hier nog een opdracht.

III. LANGE TERMIJN. TERUGDRAAIEN VAN HET POSTREFORMISME. VOOR EEN ANDERE WERELD...

Zullen I. en II. extreem-rechts definitief de wereld uit helpen? Neen. Men kan vanuit het middenveld proberen te overtuigen (I.), men kan vanuit het middenveld ijveren voor onderwijs en mediahervorming (II.), maar de diepere oorzaken van de opmars van extreem-rechts zitten echt heel diep: werkloosheid en werkonzekerheid (flexibilisering, vergrijzing, ...), afbraak van de welvaartstaat, liberaal economisch stedenbeleid, populisme en racisme in de politiek, uithollig van de democratie. Dit is een werk van heel lange adem.

Met uitzondering van het internationalistische argument onder I. zal ik voor I.en II. gerust kunnen samenwerken met mensen van alle democratische 'partijen', en die samenwerking is ook broodnodig (men dient op te letten bij welk aspect slechts voor eigen winkel te spreken). Maar voor het echt wegnemen van de diepere oorzaken dient men een meer specifiek maatschappijmodel voor te staan. Daar sta ik persoonlijk aan de (heel) linkse kant, genre anders/antiglobalist zeg maar. Dat maakt dat ik alle maatregelen voor meer gelijkheid en broederschap ondersteun - niet gelijke kansen maar gelijkheid, niet multiculturalisme maar gedeelde maatschappelijkheid, niet alleen 'vrijheid van' maar ook 'vrijheid tot' beoog, én dat ik bijvoorbeeld vind dat de SP.a maar beter kan ophouden een volkspartij te willen zijn. Gezien alles wat ik hier schrijf onmiddellijke antwoorden zijn op reacties, hoofdzakelijk de korte termijn betreffen en gericht zijn op een bundeling van zoveel mogelijk krachten, wou ik het hier bij laten. (Wie echt meer wil weten over III., typt gewoon m'n naam in op de site van Indymedia).

Ik hoop dat dit voorlopig mag volstaan als antwoord op uw vraag naar een echte strategie. Hartelijk, Mark.

Gepost door: mark saey | 28-09-04

Praten we niet over hoofden? Laten we veronderstellen dat secundair onderwijs de belangrijkste periode voor politieke vorming in een mensenleven is.
Volgens een studie van de KUL zijn 49% van de Vlaamse 16- tot 18-jarigen "weinig of niet geïnteresseerd" in politiek en bijna 30% slechts matig. En hoewel socio-politieke vorming een kerntaak is van het secunair onderwijs, bestaan er geen vakken toegespitst op stemgedrag. Leraars zijn ook maar een afspiegeling van de maatschappij en bevorderen politieke interesse even zelden.

Ik denk dat het grootste probleem van het linkse activisme ligt in het feit dat we de laatste idealisten zijn. (Ik heb nog nooit een idealistische VB'er ontmoet. Of beter: de rechtse idealist is een nog veel kleinere minderheid dan de linkse) Het huidige 'midden'veld (met daarin zowel links, centrum, rechts als extreem rechts) heeft een instinctieve afkeer voor het debat; idealisme is een term uit geschiedenisboeken.

Voorstellen als deze VB-Vrije Straten kunnen niet functioneren in zo'n postmoderne, ongeïnteresseerde maatschappij. Je kunt alleen maar iemand stigmatiseren —want daarover gaat dit voorstel— wanneer ze het stigma belangrijk vinden. De meesten onder ons zou het ook niet kunnen schelen of onze straat nu Renault-vrij of Volvo-rijk was. Ik denk niet dat we met stigmata het cordon op straat kunnen brengen, als de straat ze begrijpt als een vreemde soort van vrije meningsuiting, waarbij een activist enkel voor eigen achterban spreekt.

Gepost door: Janpieter Chielens | 11-10-04

Antwoord op Janpieter Chielens (2) Beste Janpieter. Zelf behoor ik ook eerder tot de pessimisten hoor, maar ik verpak mijn eigen pessimisme evenwel niet in een fatalistische houding. Indien de extreem-rechtse aanhang blijft toenemen, zal dat in ieder geval niet mede aan mijn passiviteit te wijten zijn.

De Standaard (11.10) verduidelijkte nog maar een keer dat Blokkiezers significant gevoelig zijn voor wat ze aan informatie van het Blok in hun bus krijgen. Ik vermoed ook dat brochures van andere partijen aan die kiezers niet besteed zijn en vind bovendien dat die laatste veel te weinig info bevatten tégen het Blok. In dat licht bekeken moet mijn voorstel om via een rondgang in de straat met goed verpakte info en een petitie toch relevant zijn? Herhaal Objectief, maar bekroon deze maal iedere straat waar elke kiesgerechtigde inwoner mee wil ondertekenen op een mediagenieke wijze. Daaraan kan iedereen die wil meewerken (vergroten van de slagkracht), daardoor worden veel meer mensen bereikt. Dat hoeft op de korte termijn en in dezelfde zin helemaal niet het enige te zijn. Maak en verkoop stickers met daarop een boodschap aan de postbode: Geen Blok in mijn Bus. Hang VAKA affiches uit. Draag pins, t-shirts (kijk even op de site van Blokwatcher voor meer). Etc. Abnormaliseer het Blok op zoveel mogelijk manieren.

Extreem-rechts bevindt zich niet alleen in het Blok en met een petitie of Blok Vrije Straten neem je de werkelijke oorzaken van de opmars van dat gedachtegoed niet weg. Maar zolang politici en bekende koppen op TV zich niet gesterkt weten door ondersteunende initiatieven, waarvan de megafoon verder reikt dan de bekende eigen achterban, zullen zelfs de matig prijzenswaardige ideeën van bijvoorbeeld een Bart Somers (De Morgen 11.10, De zevende dag 10.10) niet vermenigvuldigen of dode letter blijven, zal de zwarte partij het cordon weten te doorbreken en ervoor kunnen zorgen dat in de cenakels van de macht haar postjesjagers alle geledingen zullen besmetten - of ze nu op haar politieke beleidskunsten zal worden afgerekend of niet.

IN DE MARGE VAN HET DEBAT
Misschien zal ik hier een nieuw rubriekje starten? Wat ideetjes voor wie via lezersbrieven z’n stem wil laten horen in kranten en tijdschriften? Een proeve van. Neem maar over, varieer naar hartelust.

1. EEN BANK VOORUIT VOOR BART SOMERS

Het Vlaams Blok wist bij de laatste verkiezingen nogal wat VLD kiezers naar zich toe te trekken. Olympische Spelen in Vlaanderen? Dan liefst inschrijven bij de grootste ploeg. Racisme - wat heet. Hij riskeert er dus nogal wat mee, maar Bart Somers verdient met zijn kritiek van het integratiebeleid alvast een selectie voor de nationale ploeg in de olympische politiek van het antiracisme: krijgt hij alsnog medailles. Vanaf nu geen simpele wij en zij meer, het individu mag niet worden opgesloten of gebrandmerkt, zijn opinie en gedrag alleen beoordeeld op instemming met de scheiding tussen kerk en staat, de vrijheid van meningsuiting en de gelijkwaardigheid van man en vrouw, punt. Er broeit duidelijk wat in politieke kringen: er is zich een andere consensus aan het vormen in de democratische meerderheden. Scheffer en Cliteur lijken het straks toch nog te gaan halen: het integratiebeleid is wel degelijk mislukt en de drie ijkpunten, daaraan valt niet te tornen. Dat wil zeggen dat (uitgezonderd zij die de staat vertegenwoordigen) iedereen die dat wil uit overtuiging een hoofddoek mag dragen, dat wil zeggen dat de islamitische eredienst moet krijgen wat hem toekomt, dat wil zeggen dat meisjes en vrouwen die waar dan ook onderdrukt worden beschermd moeten worden. Zoiets en dies meer. Nu alleen nog het inzicht dat niettegenstaande rechters steeds het individuele geval grondig moeten bekijken, je geen beleidsmaatregelen uittekent op individuele basis (noch op de som van individuele stemmen een deftige politieke partij bouwt) en Bart Somers verkondigt al bij al een mooi verhaal. Of Dewael het nu zo had bedoeld of niet, of er stratego achter zit of niet. Tennminste als, in Tarik Fraihi zijn redenering, het niet bij woorden blijft en er ook naar gehandeld wordt. Begin met de moslimexecutieve te hervormen, betrek ook de betrokkenen bij het beleid en het debat en zeg dat je racisme niet pikt, van niemand. Voeg er ook maar meteen aan toe dat de amendering van de antidiscriminatiewet nog geen herroeping van de antiracismewet impliceert, want vooraleer je het weet gaat ook Cassatie nog twijfelen op 9 november. Aan Somers komt alvast de eer toe als eerste politicus na de laatste verkiezingen een mooie bijdrage te hebben geleverd aan het antiracistische discours. Proficiat.

2. DAT HET BLOK EERST MAAR EEN KEER EEN FRANSE REVOLUTIE ONDERGAAT

De formule van de kardinaal is goed gevonden. Het zal wel geen pleidooi geweest zijn om aan de subsidies voor het katholieke onderwijs te zitten omdat dat nog steeds vertikt zedenleer te geven, maar toch. De islam moet een soort Franse Revolutie doormaken. De Islam? Vreemd toch. Het klopt wel dat er nogal wat fundamentalistische imams in onze kontrijen het woord verkondigen, maar er zijn minstens evenveel tekenen dat het bedoelde proces zich in de betrokken kringen allang aan het voltrekken is. Hou toch op met dat statische en monolitische beeld van culturen te cultiveren. Neem een voorbeeld aan Bart Somers. Straks keren we nog terug naar het verkoolde oriëntalisme van ene professor Vermeulen die werkelijk denkt dat je met de studie van de Koran kan volstaan om de identiteit en politiek van moslims te begrijpen. Verruil ‘je cultuur’ voor ‘je identiteit’, verruil ‘multiculturalisme’ voor ‘gedeelde maatschappelijkheid’. En kijken we dan eens naar de identiteiten van wie hier op deze Vlaamse plek woont. Kunnen we dan niet zeggen dat hier straks meer dan de helft van de zgn. autochtonen nog veel meer dan de zgn. allochtonen een Franse Revolutie moeten doormaken? De rechter van Gent was nog niet uitgesproken of het Blok veegde z’n voeten aan onze rechtstaat. De openbare omroep dient de democratie hoog te houden maar schijnt van het gedacht te zijn dat je dat doet door applaus te vragen voor kopstukken van een racistische partij. Racisme is daar blijkbaar ook een mening en het volk heeft er baat bij dat iedere dag te aanhoren. Democratie is hier ook steeds meer een kwestie van koppen tellen na ieder leuk en minder leuk ideetje van de politieke partijen. Dan verbaast men zich erover dat ze allemaal in het centrum op mekaars schoot zitten en zo de antipolitiek en het cynisme voeden, en vragen naar sociale en fiscale hervormingen uit de weg gaan. Het lijkt wel alsof hier de Franse Revolutie allang is vergeten. En dan eisen dat de islam er een nodig heeft. Tja, dat smaakt. Gelijkheid van man en vrouw, scheiding van kerk en staat, vrijheid van meningsuiting. Het zijn drie mooie principes, het verdedigen waard. Maar zij zijn duidelijk geen onderdeel van onze cultuur. Excuseer, geen onderdeel van de identiteitsmeerderheid in dit stukje van de gedeelde maatschappelijkheid.

Gepost door: mark saey | 12-10-04

Slecht idee Want we blijven steeds dezelfde fouten maken. Ik begrijp dat men middelen zoekt om zijn woede over het grote aantal Blokstemmen te verwerken, maar het stigmatiseren van Blokstemmers is een uitentreuren herhaald fout middel. Het gaat zelfs verder dan de gewoonlijke stigmatiserende face to face discussies, want nu ga je zelfs hele straten stigmatiseren als er ééntje op het Blok stemt. Welke anti-reactie gaat dat veroorzaken, denk je? "Wie zijn geschiedenis niet kent, zal ze herbeleven". Deze woorden gelden niet alleen voor Blokstemmers, maar ook voor ons.

Gepost door: Björn Siffer | 13-10-04

Antwoord op de bedenking van Björn Siffer Beste. Zoals u hieronder kon vernemen is het voorstel naast democratisch, geweldloos, mediageniek en krachtdadig, ook gericht op informeren en op een groter bereik dan de zgn. eigen achterban. Niet de naam doch wel het principe is het voornaamste. Straat Zonder Racisme of Racisme Vrije Straat zijn twee van de voorstellen tot naamswijziging die ik ontving en lijken me ook communicatief beter – immers meer inhoudelijk en partijpolitiek iets minder direct. Gelieve ook op te merken dat ik tevens pleit voor een meer omvattende strategie. Bovendien is het niet te nemen of te laten, verdedig ik het hier tot een volgende algemene vergadering en adviseerde ik enkele anderen ook tot dan te wachten. Een zo groot mogelijke instemming met dit voorstel (en met andere hieronder vermelde voorstellen) lijkt me immers aangewezen.

U beoordeelt ieder initiatief dat Blokstemmers stigmatiseert als een fout middel. Indien u daarmee bedoelt dat elk uitsluitend moraliserend initiatief uit den boze is dan wil ik u graag gedeeltelijk gelijk geven. Aan schelden en beledigen mogen we ons niet bezondigen, dat zal veeleer averechts dan anders uitpakken. Maar hun (en andermans) racistische gedachtegoed op andere wijze afwijzen als onzedelijk lijkt me niet alleen correct, doch ook tot op zekere hoogte en als conclusie van of aanzet tot iedere poging tot overtuigen en verandering, nuttig en onvermijdelijk. Iedere antiracistische affiche, expliciete mening en pin, ieder antiracistisch toneelstuk en essay, iedere ontmaskering, abnormaliseert zijn tegendeel en dat lijkt me ten aanzien van de opmars van extreem-rechts hoogstnodig: dat deden we tot op heden net veel te weinig. En net als smaad en eerroof is racisme ook juridisch strafbaar. Dat lijkt me, hoewel niet de enige, toch afdoende verantwoording voor onder andere het al evenzeer stigmatiserende cordon sanitaire.

Het cordon riskeert straks te worden doorbroken indien ook het middenveld er niet in slaagt daaraan duidelijke en zichtbare ondersteuning te geven - ondanks de daar zeer levendige en scherpe kritiek op diverse aspecten van de sociale, culturele en economische politiek van de andere politieke partijen, die mede verantwoordelijk zijn voor de dieper liggende oorzaken van de opmars van extreem-rechts. Op vele punten is het programma van het Blok een uitvergroting van de fouten van de politiek van onze regeringen. Net daarom moeten we er ons krachtdadig tegen verzetten, en rest ons een eerst en vooral zeggen dat we racisme niet meer pikken. Nu het nog kan, nu de geschiedenis zich dreigt te herhalen.

Gepost door: mark saey | 14-10-04

Antwoord op een e-mail 'Waarom zou dit zo nodig zijn?' (e-mail) Beste. Misschien is het nuttig om hier voor het overzicht zowel mijn uitgangspunten als de discussies even op een rijtje te zetten.

DE VOORNAAMSTE UITGANGSPUNTEN VAN DIT VOORSTEL

· Racisme is verwerpelijk, democratie en extreemrechts zijn onverzoenbaar.

· Het Vlaams Blok aan het bewind betekent voor lange tijd meer ellende en langer uitstel van een haalbaar politiek alternatief voor het beleid van de laatste decennia.

· Hopen dat het Blok aan de macht komt als middel voor de uitbouw van een echt linkse zweeppartij is niet nodig en pervers.

· Het cordon sanitaire (geen beleidsdeelname van het Blok) zal tegen 2006 op vele plaatsen geen stand houden zonder voldoende ondersteuning van het middenveld (dat veel minder dan het beleid schuld heeft aan de oorzaken van de opmars van extreemrechts).

· Alle op het ondersteunen van het cordon gerichte, geweldloze en democratische initiatieven van het middenveld zijn positief, leveren resultaat op, maar moeten dringend vermenigvuldigd worden en een grotere reikwijdte verkrijgen.

· Daartoe moeten niet alleen meer burgers uitgenodigd worden op onze initiatieven, maar moeten ook wij snel en veel meer naar de burgers toe.

· Daartoe is meer coördinatie nodig en vooral meer media-aandacht.

· Daarvoor hebben we mediagenieke, verenigende en herkenbare initiatieven nodig met voldoende duurzaamheid.

· Daarvoor kan dit straatvoorstel een optie zijn (andere, die dezelfde uitgangspunten delen, zijn uiteraard ook welkom ; het besluit tot opname dient zo democratisch mogelijk te zijn, op zoveel mogelijk instemming te steunen)

HET STRAATVOORSTEL

De discussie over het straatvoorstel richtte zich tot nu toe op (haatmail terzijde):

· het haalbare (JP Chielens)

· het negatief-positieve van het signaal (Caroline)

· het stigmatiserende karakter (Pol, Björn Siffer)

· pessimisme inzake het nut in een postmoderne maatschappij (JP Chielens)

· weer een ballonnetje, geen strategie (e-mail)

· naamswijziging (gesprekken en e-mails)

· zeker zinvol (gesprekken en e-mails)

Uitgezonderd de pleidooien voor een naamswijziging, blijft tot nader orde en m.i. zowel het haalbare, het nut, het democratische gehalte en het indirect stigmatiserende karakter verdedigbaar en overeind.

Hieronder:

· een doorsnede van de discussie

· een idee voor een meer algemene strategie met meerdere andere concrete voorstellen

· IN DE MARGE: tot nu twee ideetjes voor wie via lezersbrieven wat ondernemen wil.

Iedere zinnige reactie op de uitgangspunten wil ik (hier of per e-mail) graag beantwoorden. Wie tot nu het voorstel reeds goed vond kan helpen met het verder uit te werken en te verdedigen op de eerstkomende algemene vergadering van het driejulicomité.

Onder dien verstande:

· dat het zeker niet te nemen of te laten valt - ons engagement reikt uiteraard veel verder dan dit voorstel

· en dat we ook tot dan wachten om, mits voldoende instemming, ermee van start te gaan


Gepost door: mark saey | 15-10-04

Voor lezersbrieven. IN DE MARGE 3. GEEN VERANDERING VAN DE KLASSIEKE STRATEGIE TEGEN EXTREEM-RECHTS (n.a.v. Nachtwacht, Canvas 16.10)

Patrick Dewael is nu vastbesloten. Het integratiebeleid zal grondig hervormd worden. Uitgangspunten zijn nu dat individuele rechten groepsrechten voorafgaan, dat iedereen zowel rechten als plichten heeft en dat iedereen zich te schikken heeft naar de scheiding tussen kerk en staat, vrijheid van meningsuiting en gelijkheid van man en vrouw. Dat is een mooie zaak. Op die manier zijn culturen niet langer die homogene en statische entiteiten die de identiteit van individuen determineren: weg met de ‘wij - zij’ schema’s. Op die manier overstijgt men het debat tussen relativisten en assimilisten over de noodzaak van een concept voor de multiculturele samenleving. Op die manier heeft men andere en veel betere ijkpunten dan de even lachwekkende als misplaatste culinaire en vestimentaire voorschriften, om individuen aan te spreken op hun wil tot integratie. Dat is de theoretische sprong voorwaarts van Bart Somers en Patrick Dewael. Toegegeven, die was verre van onbekend, maar dat ook politici die maken, dat blijft nog steeds een opmerkelijk en heuglijk gegeven (zie IN DE MARGE 1).

Ware het niet voor zijn concrete vertaling. Zo bleek nogmaals en nu veel duidelijker tijdens Nachtwacht (16.10). De hele theoretische operatie lijkt weinig meer dan een schaamlapje om allochtonen verder te schofferen en elke kritiek van racisme op voorhand uit te schakelen door de quasi evidentie van de theoretische uitgangspunten. Zo had Dewael het voortdurend over de fundamentalistische en discriminatoire praktijken in de moslimgemeenschap wanneer hij uitlegde wat hij bedoelde met problemen waarover men niet spreken mag, en verduidelijkte dat hij af wou van het doelgroepenbeleid. Waarop Meryem Kaçar de migranten verdedigde en zei dat men niet mag veralgemenen. Waarna Marion Van San beklemtoonde dat men moet ophouden met migranten als slachtoffers te bestempelen.

Als er al moet worden gesproken over een tekort aan integratie - gemeten aan het respect voor vermelde ijkpunten - dan situeert zich dat toch in overgrote mate bij de autochtonen? Hoeveel vrouwen worden onder autochtonen gediscrimineerd? Hoe zit dat hier met de scheiding tussen kerk en staat in sommige partijen, het onderwijs, de bekostiging van patrimonium? Hoe zit dat hier met de vrijheid van mening onder het regime van kijk en verkoopcijfers? Gemeten aan Dewael zijn mensenrechten, hoeveel Vlamingen zijn hier eigenlijk geïntegreerd? Hoeveel onder hen kunnen er ook alweer onvoldoende lezen en schrijven om in onze maatschappij mee te kunnen? Hoeveel onder hen zijn ook alweer ongegeneerd racist? Wie moet er hier geïntegreerd worden? Zo dient men de theoretische sprong te vertalen. Liberalen moet men op hun consequent zijn afmeten. Zo ook inzake de voorgestelde afschaffing van het doelgroepenbeleid. Het is niet omdat criminaliteit bij migranten voor een stuk verklaard kan worden door socio-culturele omstandigheden, dat zij niet gediscrimineerd worden op de arbeidsmarkt en dat zij geen kansarmen zouden zijn, zoals Van San krom redeneert. En als bedrijfsleiders als groep minder lasten moeten ophoesten …

De nieuwe theoretische consensus die zich nu vormt biedt een mooie kans om met meer kracht het verhaal van het Blok te bekampen. Het lijkt er echter sterk op dat het terug de verkeerde kant zal opgaan en er weinig verandering komt in de klassieke strategie tegen extreem-rechts.

Gepost door: mark saey | 17-10-04

Voor lezersbrieven. IN DE MARGE 4. “Het Vlaams Blok gaat voor het doorbreken van het cordon sanitaire op lokaal vlak. En ik denk dat Antwerpen (daarvoor) een beetje als bliksemafleider kan werken.” (F. Dewinter)

Verslag van Villa Politica (Canvas 22.10.04)


In tegenstelling tot André Denys (“want voor mij is hij onbetrouwbaar”) ging Villa Politica deze week wél praten met Filip Dewinter. Een historische reportage werd het niet. Villa Politica is Polspoel en Desmet niet en een diepgravende documentaire wil het niet brengen. Dat zorgde bijtijds zelfs voor een intiem sfeertje.

In de eerste tien minuten kreeg Dewinter van Van Tim Pauwels goede punten voor zijn redenaarstalent. Minder was de veroordeling voor racisme, want die maakt niet meteen salonfähig. Maar volgens Pauwels ‘werd het proces toch niet goed uitgelegd’ en zou het ‘van het Blok een meer aanvaardbare partij kunnen maken’. Nochtans zal er weinig veranderen volgens Dewinter. “De inhoud blijft: eigen volk eerst en baas in eigen land”. En in de eigen woonkamer, op de vraag van Kathleen Cools of ‘alle Ali Baba’s buiten’ nog kan: ‘dat zal ik niet meer doen, maar zo’n zin maakt meer duidelijk dan een heel discours’. Of over het 70puntenplan: dat zou vandaag weliswaar “werken als een tang op een varken” maar het blijft “moreel juist”. Overigens was dat plan ook helemaal “niet verkeerd”, aldus de fractieleider. Of er daarover ook in zijn eigen entourage geen andere mening bestond werd niet gevraagd. Dat er maar weinig mandatarissen van het Blok aan het woord komen vond Dewinter “niet waar”. Zijn partij, zo zei hij ongegeneerd, “wordt geleid door een collectief leiderschap”. Wellicht was er in dit gedeelte geen tijd meer voor hoe dat collectief er dan uitziet of hoe het zou werken. Belangrijker was de gedachte van Dewinter dat hij niet inzag hoe hij als tweede populairste politicus ‘vroeger niet gewenst had kunnen zijn bij de andere partijen’.

Naast de weinig verhelderende gedeeltes over de open brief van Frank Vandenbroucke (Dewinter: ‘een zet van Leterme?’) en de hoofddoekjes (Dewinter: ‘geen religieus symbool’), ging Villa Politica wat dieper in op twee andere topics: de vergrijzing en de monarchie. Het eerste thema werd ingeleid met stukjes van een eerdere reportage daarover. Wie goed oplette moest achteraf ongetwijfeld begrijpen hoe naiëf het antwoord van het Vlaams Blok op de vergrijzing wel is. Alex Puissant zei in dat stuk al dat inzetten op meer baby’s “onrealistisch” is, zelfs met een actief geboortebeleid. En samen met Dewinter in de wagen wist ook Cools droogjes te melden dat demografen ‘zeggen dat we er zelfs met zes tot acht kinderen per gezin niet komen’. Toch bleef Dewinter het standpunt van zijn partij verdedigen. ‘De kern van het probleem is dat er te weinig kinderen geboren worden en dat moet worden opgelost door een gezonde gezinspolitiek met o.a. ouderschapsvergoeding, kindercheques en het wegwerken van fiscale discriminaties t.a.v. gezinnen en gehuwden’. Het nodige geld zou Dewinter eerst vinden door het afschaffen van “al die nutteloze multiculturele projecten” en het afslanken van de staat. Na het pikant beleefde vraagje van Kathleen Cools of dat wel genoeg zou zijn, dacht Dewinter ook aan de splitsing van de sociale zekerheid. Dat zag Cools niet meteen gebeuren waarop ze Dewinter vroeg hoe hij dan naar een oplossing zou zoeken zonder die splitsing in een niet onafhankelijk Vlaanderen. Waarop Dewinter besloot: “Het Vlaams Blok zal niet deelnemen aan een regering indien niet een aantal basisvoorwaarden vervuld zijn … de splitsing van de sociale zekerheid bijvoorbeeld.” Of meer immigratie eventueel een deel van de oplossing kon zijn, of het terugdringen van de werkloosheid, werd verder niet aangeroerd.

‘Moet de koning worden afgeschaft?’ was de vraag voor een discussie tussen Dewinter en rationeel monarchist Herman De Croo. Volgens Dewinter is de monarchie allesbehalve modern. Erfrecht is iets van de Middeleeuwen en het volk moet het recht hebben het hoogste gezag te sanctioneren wanneer dat zijn boekje te buiten gaat. Of deze opvatting geen implicaties heeft voor de machtsstructuur binnen het Vlaams Blok, daarop werd achteraf niet ingegaan. Wel mocht De Croo fijntjes opmerken dat Dewinter “roeiend (ingaat) tegen de overgrote meerderheid van de opinie van zijn kiezers.” Dewinter mocht nog dit zeggen: “Ik denk dat ik mijn standpunt getrouw moet blijven. Hij moet proberen mijn kiezers te overtuigen, dat is veel moediger dan hen naar de mond te praten wanneer toevallig een standpunt hen niet ligt…” De kijker kon zo zelf concluderen dat de partij blijkbaar niet langer wil zeggen wat hij, de kiezer, denkt.

De aflevering besloot met enkele beelden van een toespraak van Dewinter op een of ander feestje van Hermes (een vereniging van bedrijfsleiders uit de haven). Daar bleek dat ook Dewinter de nieuwe consensus over “de essentiële waarden van onze beschaving” al heeft gevonden. ‘Ten zuiden van Gibraltar zijn de democratie, de gelijkheid tussen man en vrouw en de vrijheid van meningsuiting niet zo evident’ wist Dewinter. Hij bleek zich niet meteen af te vragen of dat voor Vlamingen dan wél evident is – waarschijnlijk was dat de veronderstelling. Gevraagd naar zijn doelstelling voor Antwerpen in 2006 antwoordde Dewinter: ‘Het Vlaams Blok gaat voor het doorbreken van het cordon sanitaire op lokaal vlak. En ik denk dat Antwerpen een beetje als bliksemafleider kan werken voor wat zich elders dan in stilte kan voltrekken.’

Zullen we de handschoen opnemen?









Gepost door: mark saey | 24-10-04

Manmanman Deze site is om te lachen, een hoop linkse triestige pieten bijeen. Kom eens bij ons in't straat uw bordje ophangen. Nagel uzelf er gerust bij. U bent een schande voor Vlaanderen. Zoals altijd zal het "gewone volk" zijn die opkomen voor "hun" Vlaanderen. Niet de wannabee intelligente fake-ass linkse poging tot intelligent doende kiezers zijn. Trek uw ogen op en denk eens op een normale manier na over alles wat er gebeurt. En stop met deze belachelijke ideëen. Ik daag u uit om in Borgerhout uw prutsidee eens gaan te verkondigen. Ik hoop dat u verzekerd bent. "Steekt middenvinger op en lacht u uit in uw gezicht"

Gepost door: whatever | 26-10-04

Antwoord op 'manmanman' van 'whatever' Beste, het spijt me zeer dat u deze site niet genegen bent. Het ga u goed.

Gepost door: mark saey | 27-10-04

Plots Ik krijg plots heel erg veel goesting om in Borgerhout dit project eens te gaan uittesten.

Gepost door: Janpieter Chielens | 27-10-04

Aan Janpieter Chielens (3) Beste Janpieter. Strijdvaardigheid is soms een teken van moed en dat hebben we geregeld nodig, ook hier. Overigens was dit niet het eerste haatmailtje dat ik ontving. Maar ik antwoord steeds rustig, vriendelijk en beleefd. Een opbod van stoere taal kunnen we missen als kiespijn. Dit voorstel kent bovendien ook zijn geografie. Borgerhout lijkt me niet meteen een gemeente waar het straatvoorstel positief kan werken. Andere gemeenten lijken daarvoor veel beter geschikt. De hoofdzaak blijft meer media-aandacht voor het antiracistische en anti-autoritaire discours, alsook de acties meer straatgericht maken, ofte het 'niet alleen zij naar ons, ook wij naar hen' principe. Daarbij moeten we nuchter de meest opportune weg zoeken. Maar wel dank voor je solidariteit hoor.

Gepost door: mark saey | 27-10-04

feestje !! Wolstraat & Minderbroedersrui: Straten zonder Racisme!

Wij willen u heel graag uitnodigen op de inhuldiging van de eerste
``straten zonder racisme'', vrijdag 16 juni om 15u, hoek Wolstraat -
Minderbroedersrui (nabij H. Conscienceplein).

In het zog van de recente tragische gebeurtenissen in Antwerpen en ons

bewust van de destructieve krachten die schuilen in elke vorm van

vervreemding, haat en sociale rigiditeit, namen enkele bewoners en

handelaars van de Wolstraat, de Minderbroedersrui en de Lange

Koepoortstraat, het initiatief om van hun straten 'Straten Zonder
Racisme'

te maken.

Het opzet was om ten minste zestig procent van de bewoners, in elk van
de

genoemde straten, te laten handtekenen voor dit initiatief.

Een tweetal weken later werd de balans opgemaakt: de Wolstraat en de

Minderbroedersui slaagden in hun opzet en zijn nu officieel de eerste
twee

straten in de stad die zich 'Straat Zonder Racisme' mogen noemen.

De Lange Koepoortstraat haalde tot nu toe slechts vijftig procent, maar
er komen nog steeds handtekeningen binnen.

Op vrijdag 16 juni om 15u zullen de bordjes die 'Straat Zonder Racisme'

vermelden en die onder de officiele straatnaambordjes van de betreffende


straten zullen prijken, onthuld worden tijdens een kleine plechtigheid
op

de hoek van de Wolstraat, de Minderbroedersrui en het Hendrik

Conscienceplein.

Een witte bloem zal afgebeeld staan op deze bordjes en een

sticker-versie hiervan zal voor de inwoners te koop zijn aan vijftig
cent,

of tijdens de plechtigheid, of in de handelszaken 'De Groene

Waterman', 'In 't Profijtelijk Boeksken', 'de Letternijen', 'de
Plantage' en 'Via

Via'. De kleine sticker kan dan op de winkel-etalage of op het
woningraam gekleefd

worden.

Samen met deze actie besloten de initiatiefnemers ook tot een jaarlijks

buurtfeest; een gezellig en sfeervol evenement dat tijdig zal
aangekondigd

worden.

Wij zouden het op prijs stellen indien u aanwezig kunt zijn.

Vriendelijke groeten,

Tim, Kristoff, Hilde, Diane, Hildegard

Gepost door: Kristoff | 13-06-06

De commentaren zijn gesloten.